തുഞ്ചനും കുഞ്ചനും ചെറുശ്ശേരിയും…
ഉള്ളൂരും ആശാനും വള്ളത്തോളും..
വളർത്തിയ മലയാളം ഉണരട്ടെ ഹൃദയത്തിൽ എന്നെന്നും
…
മാമാങ്കമാടിയ നിളയുടെ പുളിനവും പുണ്യം പൊഴിയുന്ന പമ്പാതീരവും..
അക്ഷര കേളിയായ് കാവ്യമായി സ്മൃതികളായ്…
ഉണരട്ടെ.. മലയാള നാടിന്നഭിമാനമായ്…
.
ചുംബിച്ചുണർത്താം നമുക്ക് ഭാഷയെ….
നെഞ്ചോടു ചേർക്കാം അമ്മയാം ഭാഷയെ..
.
ഉണരട്ടെ, ഉയരട്ടെ
ഭാഷ തൻ സംസ്കൃതി.. ഉയരട്ടെ മലയാള സൽകീർത്തിയെങ്ങും… മുഴങ്ങട്ടെ എന്നെന്നും അക്ഷര കാഹളം….
പ്രിയ്യപ്പെട്ടവളേ, ആരെയൊക്കെ സ്നേഹിക്കുമ്പോഴും പെട്ടെന്നൊരിക്കലയാളിറങ്ങി- പ്പോയേക്കാമെന്ന് വെറുതേയെങ്കിലും ചിന്തിച്ചേക്കുക. ഒരു കൈ കൊണ്ടൊരാളെ മുറുക്കെപ്പിടിക്കുമ്പോള് ഒരു വിരല് കൊണ്ടെങ്കിലും സ്വയം താങ്ങി നില്ക്കുക. ഒരിക്കലൊരിക്കല് ആരുമില്ലാതെയാവുകയാണെങ്കിലും ഹൃദയം
സ്നേഹമാണിതെന്ന്, അനുരാഗമാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു; ഞാനെന്റെ ജീവൻ തന്നെ നിനക്ക് സന്തോഷത്തോടെ നൽകുമായിരുന്നു… നീയെന്നെ എപ്പോഴെങ്കിലും നിന്റെ പ്രണയിനിയായി കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാനെന്നെ സന്തോഷത്തോടെ നിനക്ക് വിട്ട് തരുമായിരുന്നേനെ….
എന്റെ രാജ്യം അടച്ചിട്ട വീടല്ല. വെടിയൊച്ചകളുടെ , കലഹങ്ങളുടെ അതിർവരമ്പുകളില്ലാത്ത അഭയാര്ഥികളില്ലാത്ത ആകാശത്തോളം വിശാലമായ ഒന്നാണ്.. എന്റെ രാജ്യം രാമന്റേതല്ല.. മതരാജ്യത്തിനു വേണ്ടി കൈ ഏടത്തു മാറ്റിയവരുടേതുമല്ല….
