വെച്ചാരാധന · Chapter 3 of 3
Stories · 2 min read

വെച്ചാരാധന

വെച്ചാരാധന

തമിഴ്‌നാട്ടിലെ തേനി ജില്ലയിലെ ബോഡിനായ്ക്കന്നൂരിനടുത്തുള്ള ഒരു ഉൾഗ്രാമത്തിൽ നിന്നാണ് മീനാക്ഷി എന്ന ഇരുപതുകാരി ഇടുക്കിയിലെ ഏലത്തോട്ടത്തിലേക്ക് പണിക്കായി എത്തിയത്. വീട്ടിലെ കടുത്ത ദാരിദ്ര്യവും, കല്ലുവെട്ട് പണിക്കിടെ നട്ടെല്ലിന് പരിക്കേറ്റ് കിടപ്പിലായ അച്ഛന്റെ ചികിത്സയും, പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന അനിയത്തിയുടെ ഭാവിയും അവളെ മലകയറാൻ നിർബന്ധിതയാക്കുകയായിരുന്നു. കങ്കാണി മുഖേന ആഴ്ചകൾക്ക് മുമ്പ് ഇടുക്കിയിലെത്തിയ മീനാക്ഷിയെ, തോട്ടത്തിലെ മറ്റ് പണിക്കാർക്കൊപ്പം കൂട്ടിയത് ഇട്ടി മാപ്ലയായിരുന്നു.

ആദ്യദിവസം മുതൽ തന്നെ ഇട്ടി അവളെ കൃത്യമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നാട്ടിൽ തിരക്കി വരാൻ ആരുമില്ലാത്ത, കടുത്ത ദാരിദ്ര്യമുള്ള, നിഷ്കളങ്കയായ ഒരു പെൺകുട്ടി. അവളുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയും ശുദ്ധമായ മനസ്സും ഇട്ടിക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

ആചാരത്തിന്റെ തലേദിവസം വൈകുന്നേരം മഴ ചാറുന്ന സമയത്താണ് ഇട്ടി തോട്ടത്തിന്റെ താഴെയുള്ള പഴയ ലയത്തിലേക്ക് ചെന്നത്. പണി കഴിഞ്ഞ് കഞ്ഞി വെക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു മീനാക്ഷി.

"മീനാക്ഷീ..." ഇട്ടി വാതിൽക്കൽ നിന്ന് വിളിച്ചു.

"അയ്യാ... വാങ്കയ്യാ..." മീനാക്ഷി ബഹുമാനത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.

"നിനക്ക് നാളെയും മറ്റന്നാളുമായി തോട്ടത്തിൽ പണിയില്ല. നമ്മുടെ വലിയ തറവാട്ടിൽ വിദേശത്തുനിന്ന് കൊച്ചുമുതലാളി വന്നിട്ടുണ്ട്. അവിടെ വീട് മുഴുവൻ പൊടിപിടിച്ച് കിടക്കുകയാണ്. രണ്ട് ദിവസത്തേക്ക് വീട് വൃത്തിയാക്കാനും അടുക്കളയിൽ എനിക്ക് സഹായിക്കാനും വിശ്വസ്തയായ ഒരാളെ വേണം. തോട്ടത്തിലെ കൂലിയുടെ ഇരട്ടി തരാം."

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മീനാക്ഷിയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. ഇരട്ടി കൂലി കിട്ടിയാൽ അച്ഛന്റെ മരുന്നിനുള്ള പണം ഈ ആഴ്ച തന്നെ നാട്ടിലേക്ക് അയക്കാം.

"ഞാൻ വരാം അയ്യാ. എന്ത് പണിയാണെങ്കിലും ഞാൻ ചെയ്യാം." അവൾ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു.

ഇട്ടി മാപ്ലയുടെ വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ച് മീനാക്ഷി തന്റെ രണ്ട് ജോഡി പഴയ വസ്ത്രങ്ങളടങ്ങിയ ചെറിയ തുണിസഞ്ചിയുമായി തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു. കോടമഞ്ഞിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ വിശേഷങ്ങളും, അനിയത്തിയെ പഠിപ്പിച്ച് ഒരു സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥയാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവുമൊക്കെ ഇട്ടിയോട് വാതോരാതെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇട്ടി ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ഇടയ്ക്കിടെ തലകുലുക്കി അവൾക്കൊപ്പം നടന്നു. അയാളുടെ മനസ്സിൽ മറ്റെന്തോ വലിയ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തറവാട്ടിലെത്തിയ മീനാക്ഷിയെ ഉമ്മറത്ത് നിന്നിരുന്ന ജോസുകുട്ടി ഒന്ന് അടിമുടി നോക്കി. മെലിഞ്ഞ ശരീരവും, പേടിച്ചരണ്ട മാൻപേടയുടേതുപോലുള്ള വലിയ കണ്ണുകളുമുള്ള ആ പെൺകുട്ടി തങ്ങളുടെ ആചാരത്തിന് തികച്ചും അനുയോജ്യയാണെന്ന് ജോസുകുട്ടിക്ക് തോന്നി.

"ഇവളാണോ ഇട്ടി?" ജോസുകുട്ടി ഇംഗ്ലീഷിൽ ചോദിച്ചു.

"അതെ സാറേ. ശുദ്ധയായ പെൺകുട്ടിയാണ്. ആരുമില്ലാത്തവളാണ്, ഇവിടെ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷയായാലും നാട്ടിൽ തിരക്കാനും ചോദിക്കാനും ആരും വരില്ല." ഇട്ടി മറുപടി നൽകി.

"നല്ലത്. നാളെ രാത്രി വരെ ഇവൾ ഈ വീടിന് പുറത്തിറങ്ങാൻ പാടില്ല."

അന്ന് പകൽ മുഴുവൻ തറവാടിന്റെ വരാന്തകളും മുറികളും തുടച്ചുവൃത്തിയാക്കിയ ശേഷം, രാത്രിയിൽ മീനാക്ഷി അടുക്കളയോട് ചേർന്നുള്ള ചെറിയ മുറിയിൽ കിടന്നുറങ്ങി. പുറത്ത് വീശുന്ന തണുത്ത കാറ്റും, തറവാടിനുള്ളിലെ നിഗൂഢമായ നിശ്ശബ്ദതയും അവൾക്ക് നേരിയ ഭയം നൽകിയിരുന്നെങ്കിലും, അച്ഛനെപ്പോലെ കരുതുന്ന ഇട്ടി മാപ്ലയുടെ സംരക്ഷണയിലാണെന്ന വിശ്വാസം അവളെ ഗാഢനിദ്രയിലേക്ക് നയിച്ചു. താൻ നടന്നു കയറിയിരിക്കുന്നത് ഒരു മരണക്കെണിയിലേക്കാണെന്ന് ആ പാവം പെൺകുട്ടി അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

◆

0

Comments

Loading comments…

More from Friday Writer

See all

More Stories

See all