ജോജിമോന്റെ ക്രിസ്‌മസ്‌ · Chapter 1 of 6
Stories · 3 min read

ജോജിമോന്റെ ക്രിസ്‌മസ് ഭാഗം 1

നക്ഷത്രവിളക്കുകളുടെ കാലം

ജോജിമോന്റെ ക്രിസ്‌മസ് ഭാഗം 1

1995-ലെ ഡിസംബർ മാസത്തിലെ ഒരു തണുത്ത പ്രഭാതം.

മധ്യതിരുവിതാംകൂറിലെ ആ കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിൽ മഞ്ഞിന്റെ നേർത്ത പുതപ്പ് അപ്പോഴും മാഞ്ഞിരുന്നില്ല. റബ്ബർ മരങ്ങളുടെ ഇലകളിൽ നിന്ന് ഇറ്റുവീഴുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികൾക്ക് പോലും ഡിസംബറിന്റെ കുളിരായിരുന്നു. മുറ്റത്തെ തുളസിത്തറയ്ക്ക് ചുറ്റും അടിച്ചുവാരുകയായിരുന്ന ഏലിയാമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ ഗേറ്റിന് അപ്പുറത്തുള്ള മൺപാതയിലേക്ക് നീളുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിലിരുന്ന് മനോരമ പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്ന ചാക്കോച്ചൻ, കണ്ണടയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ ഭാര്യയെ ഒന്ന് നോക്കി.

"നീ ഇങ്ങനെ വഴിക്കണ്ണുമായി നിന്നാൽ വണ്ടി നേരത്തെ എത്തുമോ ഏലിയാമ്മേ? ബോംബെയിൽ നിന്ന് വിമാനം ഇറങ്ങി, അവിടുന്ന് ട്രെയിൻ കയറി കോട്ടയത്ത് എത്തണ്ടേ... എത്തുമ്പോൾ എത്തും."

ചാക്കോച്ചൻ ഗൗരവം ഭാവിച്ചാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലും ആകാംക്ഷയുടെ തിരയിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് അവരുടെ ഏക മകൻ ജോജിമോൻ ദുബായിൽ നിന്ന് നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്.

"അങ്ങനെയല്ല ചാക്കോച്ചാ... അവൻ പോയതിൽ പിന്നെ മൂന്ന് ക്രിസ്‌മസ്‌ കഴിഞ്ഞു. ഇത്തവണയെങ്കിലും അവനെ അടുത്ത് കിട്ടുമല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോഴാ..." ഏലിയാമ്മ സാരിത്തുമ്പ് കൊണ്ട് കണ്ണൊപ്പി.

അപ്പോഴാണ് ദൂരെ നിന്ന് ഒരു അംബാസഡർ കാറിന്റെ ഹോൺ മുഴങ്ങിയത്.

‘പീം... പീം...’

മൺപാതയിലൂടെ ചുവന്ന പൊടിപടലങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് ആ കറുത്ത അംബാസഡർ കാർ വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് വന്നു നിന്നു. കാറിന്റെ മുകളിൽ വലിയ രണ്ട് തുകൽ പെട്ടികളും (സ്യൂട്ട്കേസുകൾ), ഒരു കാർഡ്ബോർഡ് പെട്ടിയും കയർ കൊണ്ട് വരിഞ്ഞുകെട്ടി വെച്ചിരുന്നു.

കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് ജോജിമോൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഇരുണ്ട നിറമുള്ള ഒരു ഫുൾസ്ലീവ് ഷർട്ടും, ബെൽബോട്ടം പാന്റും, കയ്യിൽ ഒരു റാഡോ വാച്ചും, മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ ചിരിയുമായി നിൽക്കുന്ന തന്റെ മകനെ കണ്ടതും ഏലിയാമ്മ ഓടിച്ചെന്ന് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"എന്റെ മോനേ... നീ ആകെ മെലിഞ്ഞുപോയല്ലോടാ!" അമ്മച്ചിയുടെ സ്ഥിരം പരിഭവം.

"അതൊക്കെ അമ്മച്ചിക്ക് തോന്നുന്നതാ. അമ്മച്ചിയുടെ കൈപ്പുണ്യം കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന കപ്പയും മീൻകറിയും ഒരാഴ്ച കഴിക്കുമ്പോഴേക്കും ഞാൻ പഴയതുപോലെ ആകും," ജോജിമോൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അപ്പച്ചന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

ചാക്കോച്ചൻ മകന്റെ തോളിൽ തട്ടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ എല്ലാ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. "യാത്രയൊക്കെ സുഖമായിരുന്നോടാ?"

"ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലായിരുന്നു അപ്പച്ചാ. നാട്ടിലേക്ക് വരുന്ന സന്തോഷത്തിൽ ക്ഷീണമൊന്നും അറിഞ്ഞതേയില്ല."

അപ്പോഴേക്കും കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അയൽപക്കത്തെ കുട്ടികളായ പന്ത്രണ്ടുകാരൻ ടിന്റുവും, പത്തുവയസ്സുകാരൻ അപ്പുവും, ഏഴുവയസ്സുകാരി മിന്നുമോളും മതിലിനപ്പുറത്തു നിന്ന് എത്തിനോക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"ദാ... ഗൾഫുകാരൻ ചേട്ടൻ വന്നു!" അപ്പു ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

അവരെ കണ്ടതും ജോജിമോൻ കൈവീശി വിളിച്ചു. "എടാ പിള്ളേരേ, അവിടെ നിൽക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് വാടാ..."

കുട്ടികൾ ഓടി മുറ്റത്തേക്ക് എത്തി. മൂന്ന് വർഷം മുമ്പ് താൻ പോകുമ്പോൾ തീരെ ചെറുതായിരുന്ന കുട്ടികൾ വളർന്നിരിക്കുന്നത് ജോജിമോൻ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി.

ഡ്രൈവർ തങ്കപ്പൻ ചേട്ടൻ കാറിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് പെട്ടികൾ താഴെയിറക്കി ഉമ്മറത്തേക്ക് വെച്ചു. ആ വലിയ പെട്ടികളിലേക്കായിരുന്നു കുട്ടികളുടെ മുഴുവൻ നോട്ടവും. 90-കളിൽ ഗൾഫിൽ നിന്ന് വരുന്നവരുടെ പെട്ടി തുറക്കുന്നത് ഗ്രാമത്തിലെ കുട്ടികൾക്ക് ഒരു ഉത്സവം തന്നെയാണ്.

ഉമ്മറത്തെ പായയിൽ ഇരുന്ന് ജോജിമോൻ പെട്ടിയുടെ പൂട്ട് തുറന്നു. പെട്ടി തുറന്നതും ഒരു പ്രത്യേകതരം സുഗന്ധം—വിദേശ സോപ്പുകളുടെയും, സ്പ്രേയുടെയും, ചോക്ലേറ്റുകളുടെയും സമ്മിശ്ര ഗന്ധം—ഉമ്മറമാകെ പരന്നു.

ഏലിയാമ്മയ്ക്കും ചാക്കോച്ചനും ഉള്ള തുണിത്തരങ്ങളും, മരുന്നുകളും മാറ്റിവെച്ച ശേഷം ജോജിമോൻ ഒരു വലിയ ടിൻ പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ നിറയെ വിദേശ മിഠായികളും, ക്വാളിറ്റി സ്ട്രീറ്റ് ചോക്ലേറ്റുകളും, പല നിറത്തിലുള്ള ടോഫികളും ആയിരുന്നു.

"ഇത് നിങ്ങൾക്കുള്ളതാ," ജോജിമോൻ ഓരോ പിടി മിഠായികൾ വീതം ടിന്റുവിന്റെയും അപ്പുവിന്റെയും മിന്നുമോളുടെയും കൈകളിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു. മിന്നുമോളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ഇത്രയും ഭംഗിയുള്ള കടലാസിൽ പൊതിഞ്ഞ മിഠായികൾ അവൾ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.

കൂടാതെ, ആൺകുട്ടികൾക്ക് കളിക്കാൻ ചെറിയൊരു 'ബ്രിക്ക് ഗെയിം' (Brick Game) വീഡിയോ ഗെയിമും, മിന്നുമോൾക്ക് കണ്ണടയ്ക്കുകയും തുറക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പാവക്കുട്ടിയെയും ജോജിമോൻ സമ്മാനമായി നൽകി.

"ചേട്ടാ, ഇത്തവണ ക്രിസ്‌മസ്‌ കഴിഞ്ഞിട്ടേ പോകുള്ളൂ അല്ലേ?" ടിന്റു ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

"പിന്നല്ലാതെ! ഇത്തവണത്തെ ക്രിസ്‌മസ്‌ നമ്മൾ പൊളിക്കും. നിങ്ങളുടെ കൂടെ നക്ഷത്രമുണ്ടാക്കാനും, പുൽക്കൂട് കെട്ടാനും, കരോളിന് വരാനും ഞാനും ഉണ്ടാകും," ജോജിമോൻ അവരുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ടതും കുട്ടികൾ ആർപ്പുവിളിച്ചു.

അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഏലിയാമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ ചൂട് കട്ടൻകാപ്പിയുടെയും, നേന്ത്രപ്പഴം പുഴുങ്ങിയതിന്റെയും മണം ഉമ്മറത്തേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. മൂന്ന് വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം ആ വീട്ടിൽ വീണ്ടും സന്തോഷത്തിന്റെയും ആഘോഷത്തിന്റെയും തിരി തെളിയുകയായിരുന്നു.

(തുടരും...)

◆

0