Stories · 3 min read
ജോജിമോന്റെ ക്രിസ്മസ് ഭാഗം 4
കരോൾ രാത്രികളുടെ താളം

ഭാഗം 4: കരോൾ രാത്രികളുടെ താളം
ക്രിസ്മസിന് ഇനി മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ മാത്രം. രാത്രിയാകുന്നതോടെ ഗ്രാമത്തിലെ ഇടവഴികളിലെല്ലാം കരോൾ സംഘങ്ങളുടെ പാട്ടുകളും മേളങ്ങളും മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ദൂരെ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന ചെണ്ടയുടെയും കൈമണിയുടെയും ശബ്ദം കുട്ടികളിൽ വലിയ ആവേശമുണ്ടാക്കി.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് ടിന്റുവും അപ്പുവും വലിയൊരു പദ്ധതിയുമായി ജോജിമോന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയത്.
"ജോജിേച്ചാ... നമുക്കും കരോളിന് ഇറങ്ങിയാലോ?" ടിന്റു ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
"നമ്മളോ? അതിന് നമ്മുടെ കയ്യിൽ പാടാനും കൊട്ടാനും എന്താ ഉള്ളത്?" ജോജിമോൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"അതൊക്കെ ഞങ്ങൾ റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്! പഴയൊരു തകരപ്പാട്ടയും, അപ്പച്ചന്റെ പണിപ്പുരയിൽ നിന്ന് കിട്ടിയൊരു കൈമണിയും ഉണ്ട്. പിന്നെ... ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്," അപ്പു ഒന്ന് നിർത്തി.
"എന്താടാ പ്രശ്നം?"
"കരോളിന് ഏറ്റവും പ്രധാനം പാപ്പാഞ്ഞിയാണ് (സാന്താക്ലോസ്). ഞങ്ങളിൽ ആര് പാപ്പാഞ്ഞിയായാലും എല്ലാവർക്കും പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാം. അതുകൊണ്ട്... ജോജിേച്ചൻ പാപ്പാഞ്ഞിയാകണം!" മിന്നുമോൾ കൈകൊട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അത് കേട്ടതും ജോജിമോൻ ഒന്ന് പകച്ചു. "ഞാനോ? എടാ ഞാൻ മുതിർന്ന ആളല്ലേ... നാട്ടുകാർ കണ്ടാൽ എന്ത് വിചാരിക്കും?"
"അയ്യോ, മുഖംമൂടി വെച്ചാൽ ആരും തിരിച്ചറിയില്ല ചേട്ടാ. പ്ലീസ്... ചേട്ടൻ വന്നാലേ കരോൾ ഉഷാറാകൂ," കുട്ടികൾ നിർബന്ധം പിടിച്ചു. ഒടുവിൽ കുട്ടികളുടെ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ ജോജിമോന് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. ചുവന്ന തുണികൊണ്ടുള്ള പഴയൊരു പാപ്പാഞ്ഞി വേഷവും, പഞ്ഞികൊണ്ടുള്ള നീളൻ താടിയും, പേപ്പർ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ചുവന്ന മുഖംമൂടിയും ജോജിമോൻ അണിഞ്ഞു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ ജോജിമോന് തന്നെ ചിരി വന്നു. പഴയ പള്ളിപ്പെരുന്നാളിന് പാപ്പാഞ്ഞിയായി വേഷമിട്ട ഓർമ്മകൾ അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.
രാത്രി ഏഴ് മണിയായതോടെ കരോൾ സംഘം യാത്ര തിരിക്കാൻ തയ്യാറായി. ഏറ്റവും മുന്നിൽ ഒരു ചൂരൽ വടിയിൽ തൂക്കിയ നക്ഷത്രവിളക്കുമായി അപ്പു നടന്നു. തൊട്ടുപിന്നിൽ തകരപ്പാട്ടയിൽ താളം പിടിച്ചുകൊണ്ട് ടിന്റുവും, കൈമണി കിലുക്കിക്കൊണ്ട് മിന്നുമോളും അയൽപക്കത്തെ മറ്റ് കുട്ടികളും. എല്ലാവർക്കും നടുവിലായി, വലിയൊരു ചാക്കുകെട്ടും തോളിലിട്ട്, കുടവയറും കുലുക്കി പാപ്പാഞ്ഞിയായ ജോജിമോനും!
അവർ ആദ്യം പാട്ടുപാടിയത് ജോജിമോന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെയായിരുന്നു.
"യഹൂദിയായിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ...ഒരു ധനുമാസത്തിൻ കുളിരും രാവിൽ..."
തകരപ്പാട്ടയുടെ താളത്തിനൊപ്പം കുട്ടികൾ ഉറക്കെ പാടി. പാപ്പാഞ്ഞിയായ ജോജിമോൻ കുട്ടികൾക്കൊപ്പം രസകരമായി ചുവടുവെച്ചു. ഉമ്മറത്തെ വിളക്കിൻ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്ന് ഇത് കണ്ട ചാക്കോച്ചനും ഏലിയാമ്മയും ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ടു.
"ഇത് ഏത് നാട്ടിലെ പാപ്പാഞ്ഞിയാണാവോ!" ചാക്കോച്ചൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പാപ്പാഞ്ഞിയുടെ കയ്യിലേക്ക് പത്ത് രൂപയുടെ ഒരു നോട്ട് വെച്ചുകൊടുത്തു. അമ്മച്ചി കുട്ടികൾക്ക് കഴിക്കാൻ കുറച്ച് ഉണ്ണിയപ്പവും നൽകി.
ആവേശം കൂടിയതോടെ കരോൾ സംഘം അടുത്ത വീടുകളിലേക്ക് നീങ്ങി. 90-കളിലെ ആ ഗ്രാമത്തിലെ മൺപാതകളിലൂടെ ടോർച്ച് വെളിച്ചത്തിൽ അവർ നടന്നു. ഓരോ വീടിന്റെ മുറ്റത്തെത്തുമ്പോഴും കുട്ടികൾ ആവേശത്തോടെ പാടും. പാപ്പാഞ്ഞിയുടെ രസകരമായ നൃത്തം കണ്ട് വീട്ടുകാരും കുട്ടികളും ഒരുപോലെ ചിരിക്കും.
ചില വീടുകളിൽ നിന്ന് അഞ്ച് രൂപയും പത്ത് രൂപയും ലഭിച്ചു. മറ്റു ചില വീടുകളിൽ നിന്ന് ചൂടുള്ള കട്ടൻകാപ്പിയും, അവലോസുണ്ടയും, അച്ചപ്പവും സ്നേഹസമ്മാനമായി കിട്ടി. ജോജിമോന്റെ തോളിലുണ്ടായിരുന്ന ചാക്കിൽ മിഠായികളും പലഹാരങ്ങളും നിറയാൻ തുടങ്ങി.
രാത്രി പത്ത് മണിയായപ്പോഴേക്കും ഏകദേശം ഇരുപതോളം വീടുകൾ അവർ കയറിയിറങ്ങിയിരുന്നു. എല്ലാവരും നല്ല ക്ഷീണിതരായിരുന്നു. തിരികെ ജോജിമോന്റെ വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തെത്തി എല്ലാവരും പായയിൽ ഇരുന്നു.
ജോജിമോൻ മുഖംമൂടിയും താടിയും ഊരിമാറ്റി. വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ജോജിമോന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.
കിട്ടിയ പൈസയും പലഹാരങ്ങളും എല്ലാവരും കൂടി പങ്കുവെച്ചു. "ഇതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല കരോൾ രാത്രി!" തകരപ്പാട്ടയിൽ അവസാനമായി ഒരു തട്ട് കൊടുത്തുകൊണ്ട് ടിന്റു പറഞ്ഞു.
തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് ആ ഉമ്മറത്തിരിക്കുമ്പോൾ, ഗൾഫിലെ തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതത്തിനിടയിൽ തനിക്ക് നഷ്ടമായ യഥാർത്ഥ സന്തോഷം ഈ കൊച്ചു ഗ്രാമത്തിലെ രാത്രികളിലാണെന്ന് ജോജിമോൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
(തുടരും...)
◆

